ΟΞΥ ΑΟΡΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ

Το οξύ αορτικό σύνδρομο περιλαμβάνει:
-τον οξύ αορτικό διαχωρισμό
-το ενδοτοιχωματικό αιμάτωμα
-το διατιτραίνον αθηρωματικό έλκος
-τη ρήξη ανευρύσματος

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ-ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Εφανίζεται πιο συχνά στους άνδρες με μέσο όριο ηλικίας τα 63έτη.
Οι παράγοντες που προδιαθέτουν το οξύ αορτικό σύνδρομο είναι:
- υπέρταση
- αθηρωματική νόσος
- προηγηθείσα καρδιοχειρουργική επέμβαση
- σύνδρομο Marfan
- τραύμα
- φλεγμονώδεις παθήσεις

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Εξέταση εκλογής θεωρείτε η πολυτομική CT Αγγειογραφία μετά ενδοφλέβια χορήγησης σκιαγραφικής ουσίας.
Έχουμε τη δυνατότητα να απεικονίσουμε την εξέλκωση του θρόμβου,το ενδοτοιχωματικό αιμάτωμα,το διαχωρισμό και τη ρήξη του ανευρύσματος.

-ΟΞΥΣ ΑΟΡΤΙΚΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ
Διέρχεται αίμα διά μέσου ρήξης του μέσου χιτώνα,διαχωρίζοντας τον αορτικό αυλό κατά μήκος της αορτής.Επομένος έχουμε το διαχωρισμό τύπου Α κατά Stanford:περιλαμβάνει την ανιούσα αορτή,το αορτικό τόξο και μερικές φορές τη θωρακική αορτή.
Και το διαχωρισμό τύπου Β κατά Stanford:τη θωρακική αορτή και μερικές φορές την κοιλιακή αορτή και τις λαγόνιες αρτηρίες.

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
-Α/α θώρακος:Διεύρυνση του μεσοθωρακίου(συνήθως πάνω από 8εκ.)και ασαφοποίηση του αορτικού τόξου.
-CT-MRI Αγγειογραφία:Χωρίς την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας παρατηρείται ανωμαλία του τοιχώματος της αορτής,ενδοτοιχωματικός ή περιαορτικός υπέρπυκνος θρόμβος,καθώς επίσης και υπέρπυκνες συλλογές(μεσοθωράκιο,περικάρδιο,υπεζωκοτικές συλλογές).
Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας ελέγχεται η παρουσία διαχωρισμένου έσω χιτώνα μεταξύ αληθούς και ψευδούς αυλού,καθυστερημένη πλήρωση του ψευδούς αυλού ή πλήρης απουσία πλήρωσης λόγω θρόμβωσης,συμπίεση του αληθούς από το ψευδή αυλό και εκτίμηση της έκτασης του διαχωρισμού.

-ΕΝΔΟΤΟΙΧΩΜΑΤΙΚΟ ΑΙΜΑΤΩΜΑ
Παρατηρείται υπέρπυκνη αλλοίωση του τοιχώματος,χωρίς την παρουσία διαχωρισμένου έσω χιτώνα ή ψευδούς αυλού και συνήθως προκαλείται από την αιμορραγία vasa vasorum στο μέσο χιτώνα.

-ΔΙΑΤΙΤΡΑΙΝΟΝ ΑΘΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΕΛΚΟΣ
Παρατηρείται διάτρηση του τοιχώματος της αορτής στην περιοχή της εξελκωμένης αθηρωματικής πλάκας.
Πιο συχνά εντοπίζεται στην κατιούσα θωρακική αορτή και συνήθως μιμείται αορτικό διαχωρισμό και μπορεί να εξελιχθεί σε διαχωρισμό.