Οξεία σκωληκοειδίτιδα.

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα στα παιδιά είναι η πιο συχνή ενδοκοιλιακή φλεγμονή.Είναι η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης,η οποία αποτελεί έναν μικρό σάκο σε σχήμα δακτύλου, που προεκβάλλει έξω από το παχύ έντερο στο χαμηλότερο δεξιό σημείο της κοιλιάς.Υπάρχει η άποψη ότι αποτελεί μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος,αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα.

Αίτια.

Η σκωληκοειδίτιδα μπορεί να δημιουργηθεί από: 1) Συγγενή στένωση, 2) κοπρολιθίαση από δυσκοιλιότητα, 3) ξένα σώματα που καταπίνουν τα παιδιά, 4) εντερικά παράσιτα, 5) φλεγμονές του εντέρου και 6) παχυσαρκία. Μερικές φορές, η σκωληκοειδίτιδα είναι επιπλοκή άλλης νόσου, όπως ιλαράς, γρίπης κ.ά.

Συμπτώματα.

Τα κυριότερα είναι:

1) Πόνος στην κοιλιά

2)Eμετός

3) Διάρροια ή δυσκοιλιότητα

4) Πυρετός.

Στα μικρότερα παιδιά και ιδίως αυτά που είναι κάτω των δύο χρονών, ο πυρετός, οι εμετοί και ο πόνος στην κοιλιά είναι λιγότερο χαρακτηριστικά (καθώς τα παιδιά αυτών των ηλικιών πονούν συχνά στην κοιλιά ή κάνουν συχνά εμετούς) κι έτσι η διάγνωση καθυστερεί. Η θερμοκρασία σπάνια υπερβαίνει τους 38 βαθμούς Κελσίου, αλλά αυξάνει ταχύτατα όταν η σκωληκοειδίτιδα εξελιχθεί σε περιτονίτιδα (λοίμωξη σε όλη την κοιλιά).

Η συνεύρεση τοπικής ευαισθησίας και μυϊκής σύσπασης (στο λεγόμενο σημείο Mac-Burney) έχει μεγάλη σημασία. Θα πρέπει να ξέρουμε επίσης ότι η θέση της σκωληκοειδούς υπόφυσης δεν είναι ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Μπορεί σε μερικά παιδιά, λοιπόν, ο πόνος να εντοπίζεται μπροστά ή πίσω από το τυφλό έντερο, χαμηλά στην πύελο ή ψηλά (κάτω από το ήπαρ).

Στα εργαστηριακά ευρήματα, ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων είναι συνήθως αυξημένος, ενώ συχνά η εξέταση δείχνει και πολυμορφοπυρήνωση. Ο φυσιολογικός λευκοκυτταρικός τύπος, όμως, δεν αποκλείει τη διάγνωση οξείας σκωληκοειδίτιδας.

Ακτινολογικά ευρήματα.

Στόχος της απεικόνισης είναι η μείωση του ποσοστού των άσκοπων λαπαροτομών καθώς και η αύξηση του ποσοστού της έγκαιρης διάγνωσης,με αποτέλεσμα τη μείωση του ποσοστού διάτρησης.Βοηθάει στην ανάδειξη άλλης παθολογίας που μπορεί να μιμηθεί την εικόνα της οξείας σκωληκοειδίτιδας.

-ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ(υπέρηχος):Μέθοδος εκλογής τόσο για την απεικονιστική διάγνωση όσο και για τη διαφορική διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας.(ευαισθησία μεδόδου 86-96% και ειδικότητα 89-98%).
Υπερηχογραφικά η φυσιολογική σκωληκοειδής απόφυση απεικονίζεται στο 70% των παιδιών, είναι κινητή και ευπίεστη,δεν περιέχει υγρό στον αυλό της,έχει εγκάρσια διάμετρο 3-4χιλ και δεν εμφανίζει αιματική ροή κατά τον έλεγχο με έγχρωμο Doppler.Σε οξεία σκωληκοειδίτιδα, η σκωληκοειδής απόφυση είναι μη συμπιέσιμη και μη κινητή, έχει αυξημένη διάμετρο (μεγαλύτερη απο 6χιλ),πεπαχυσμένο τοίχωμα (πάχος τοιχώματος μεγαλύτερο από 3χιλ),πιθανή ασαφοποίηση και διακοπή της συνέχειας του βλεννογόνου,ενώ εντός του αυλού της παρατηρείται υγρό (άνηχο ή υποηχογενές περιεχόμενο με ίζημα).Πιθανόν να υπάρχουν λίθοι εντός αυτής (υπερηχογενή μορφώματα με συνοδό ακουστική σκιά).Ελέχγουμε επίσης και για πιθανές επιπλοκές, όπως ρήξη της σκωληκοειδούς,δημιουργία αποστήματος,περιτονίτιδα).
ΑΞΟΝΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ:Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις παχύσαρκων παιδιών ή επί μη διαγνωστικού υπερηχοτομογραφικού ελέγχου.

Διαφορική διάγνωση.

Στην οξεία σκωληκοειδίτιδα μπορεί να γίνει σύγχυση με άλλες ασθένειες, όπως είναι:

1) H μεσεντέριος λεμφαδενίτιδα (ιογενούς προελεύσεως, που περνά μόνη της)

2)Η νεφρολιθίαση

3)Η λοιμώδης ηπατίτιδα

4) Η οξεία χολοκυστίτιδα

5)Η πνευμονία δεξιάς βάσεως

6) Η αλλεργική πορφύρα (ανοσολογική νόσος, που αρχίζει με πόνο στην κοιλιά και μετά παρουσιάζει αιμορραγικά στοιχεία)

7)Η ουρολοίμωξη

Αντιμετώπιση-Θεραπεία.

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα επιδεινώνεται μέσα σε 12 ώς 18 ώρες. Μπορεί να εξελιχθεί από εντοπισμένο απόστημα σε τοπική ή γενικευμένη περιτονίτιδα.

Η θεραπεία της είναι χειρουργική. Εάν δεν υπάρχουν επιπλοκές, η επέμβαση είναι απλή. Στις παραμελημένες περιπτώσεις με επιπλοκές, χορηγείται και ισχυρή αντιβίωση μετά την εγχείρηση.